دوره 5، شماره 1 - ( زمستان 1403 )                   جلد 5 شماره 1 صفحات 99-93 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Heydari S, Marashi S S, Noorollahi Moghadam H. Repetitive Transcranial Magnetic Stimulation for Motor Symptoms in Parkinson's disease: A Case Report. J Clin Sport Neuropsychol 2025; 5 (1) : 6
URL: http://jcsnp.ir/article-1-166-fa.html
حیدری سامان، مرعشی سیده ساجده، نورالهی مقدم حمید. تحریک مغناطیسی فراجمجمه ای مکرر برای علائم حرکتی در بیماری پارکینسون: گزارش موردی. عصب‌روانشناسی بالینی ورزشی. 1403; 5 (1) :93-99

URL: http://jcsnp.ir/article-1-166-fa.html


1- دانش آموخته دکترای تخصصی مهندسی پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2- دانش آموخته فوق تخصص مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- دانش آموخته تخصص مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران و دانش آموخته فوق پارکینسون و اختلالات حرکتی، دانشگاه پاریس، پاریس، فرانسه
چکیده:   (71 مشاهده)
زمینه و هدف: بیماری پارکینسون یک اختلال تخریب‌کننده عصبی پیشرونده است که با علائم حرکتی از جمله کندی حرکتی، سفتی عضلانی، لرزش استراحتی و اختلالات راه‌رفتن و تعادل مشخص می‌شود. اگرچه درمان دارویی، به‌ویژه درمان‌های دوپامینرژیک، اساس مدیریت علائم بیماری را تشکیل می‌دهد، در برخی بیماران مهار مطلوب علائم حرکتی حاصل نمی‌شود یا پاسخ درمانی در طول زمان کاهش می‌یابد. تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای مکرر (آرتی‌ام‌اس) به‌عنوان یک روش غیرتهاجمی تعدیل فعالیت قشری، مورد توجه قرار گرفته است. هدف از گزارش حاضر، توصیف تغییر علائم حرکتی پس از یک دوره درمان با آرتی‌ام‌اس در یک بیمار مبتلا به بیماری پارکینسون است.
روش: این مطالعه یک پژوهش گزارش موردی است. بیمار آقای ۸۲ ساله، مبتلا به بیماری پارکینسون با سابقه بیماری به مدت پنج سال، به دلیل لرزش، کندی حرکتی همراه با اختلال راه‌رفتن و عدم تعادل مراجعه کرد. بیمار بر اساس نسخه ویرایش‌شده مقیاس رتبه‌بندی بیماری پارکینسون (گوتز و همکاران، ۲۰۰۸) مورد ارزیابی قرار گرفت. بیمار پیش از شروع مداخله تحت درمان دارویی قرار داشت و رژیم دارویی طی دوره مداخله ثابت بود. بیمار تحت ۲۰ جلسه تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای مکرر طی ۱۰ هفته قرار گرفت. تحریک بر روی ناحیه قشر حرکتی اولیه انجام شد.
نتایج: پس از تکمیل دوره درمان، بهبود در علائم حرکتی بیمار مشاهده شد. نمره ۴۱ پیش از مداخله به ۱۸ پس از مداخله تغییر یافت که معادل /۱۵۶ درصد تغییر بود. همچنین، لرزش، کندی حرکتی، سفتی عضلانی، راه‌رفتن، تعادل، عملکرد اندام فوقانی بهبود قابل توجهی را نشان داد. تغییر کرد. تغییرات مشاهده‌شده در طول پیگیری سه ماهه نیز پایدار بود. در طول دوره درمان، هیچ عارضه نامطلوبی مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری: در این بیمار مبتلا به بیماری پارکینسون، یک دوره درمان با آرتی‌ام‌اس بهبود در شاخص‌های علائم حرکتی همراه بود. این یافته موردی نشان می‌دهد که آرتی‌ام‌اس ممکن است به‌عنوان یک مداخله غیرتهاجمی برای مدیریت علائم حرکتی بیماری پارکینسون مورد توجه قرار گیرد.
شماره‌ی مقاله: 6
     
نوع مطالعه: گزارش مورد | موضوع مقاله: عصب روانشناسی
دریافت: 1403/5/14 | پذیرش: 1403/8/27 | انتشار: 1403/10/12

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب‌سایت متعلق به مجله عصب روانشناسی بالینی ورزشی است.

طراحی و برنامه‌نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 All Rights Reserved | Journal of Clinical Sport Neuropsychology

Designed & Developed by : Yektaweb