fa تحریک مغناطیسی فراجمجمه ای مکرر برای علائم حرکتی در بیماری پارکینسون: گزارش موردی عصب روانشناسی Neurpsychology گزارش مورد Case Report <div class="rounded" style="background: rgb(208, 229, 255); border: 1px solid rgb(61, 129, 232); padding: 5px 10px; text-align: justify;"><span style="font-family:IRANsharp;"><strong>زمینه و هدف:</strong> بیماری پارکینسون یک اختلال تخریب‌کننده عصبی پیشرونده است که با علائم حرکتی از جمله کندی حرکتی، سفتی عضلانی، لرزش استراحتی و اختلالات راه‌رفتن و تعادل مشخص می‌شود. اگرچه درمان دارویی، به‌ویژه درمان‌های دوپامینرژیک، اساس مدیریت علائم بیماری را تشکیل می‌دهد، در برخی بیماران مهار مطلوب علائم حرکتی حاصل نمی‌شود یا پاسخ درمانی در طول زمان کاهش می‌یابد. تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای مکرر (آرتی‌ام‌اس) به‌عنوان یک روش غیرتهاجمی تعدیل فعالیت قشری، مورد توجه قرار گرفته است. هدف از گزارش حاضر، توصیف تغییر علائم حرکتی پس از یک دوره درمان با آرتی‌ام‌اس در یک بیمار مبتلا به بیماری پارکینسون است.<br> <strong>روش:</strong>&nbsp;این مطالعه یک پژوهش گزارش موردی است. بیمار آقای ۸۲ ساله، مبتلا به بیماری پارکینسون با سابقه بیماری به مدت پنج سال، به دلیل لرزش، کندی حرکتی همراه با اختلال راه‌رفتن و عدم تعادل مراجعه کرد. بیمار بر اساس نسخه ویرایش‌شده مقیاس رتبه‌بندی بیماری پارکینسون (گوتز و همکاران، ۲۰۰۸) مورد ارزیابی قرار گرفت. بیمار پیش از شروع مداخله تحت درمان دارویی قرار داشت و رژیم دارویی طی دوره مداخله ثابت بود.<strong>&nbsp;</strong>بیمار تحت ۲۰ جلسه تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای مکرر طی ۱۰ هفته قرار گرفت. تحریک بر روی ناحیه قشر حرکتی اولیه انجام شد.<br> <strong>نتایج:</strong> پس از تکمیل دوره درمان، بهبود در علائم حرکتی بیمار مشاهده شد. نمره ۴۱ پیش از مداخله به ۱۸ پس از مداخله تغییر یافت که معادل /۱۵۶ درصد تغییر بود. همچنین، لرزش، کندی حرکتی، سفتی عضلانی، راه‌رفتن، تعادل، عملکرد اندام فوقانی بهبود قابل توجهی را نشان داد. تغییر کرد. تغییرات مشاهده‌شده در طول پیگیری سه ماهه نیز پایدار بود. در طول دوره درمان، هیچ عارضه نامطلوبی مشاهده نشد.<br> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> در این بیمار مبتلا به بیماری پارکینسون، یک دوره درمان با آرتی‌ام‌اس بهبود در شاخص‌های علائم حرکتی همراه بود. این یافته موردی نشان می‌دهد که آرتی‌ام‌اس ممکن است به‌عنوان یک مداخله غیرتهاجمی برای مدیریت علائم حرکتی بیماری پارکینسون مورد توجه قرار گیرد.</span></div> <div class="rounded" style="background: rgb(238, 238, 238); border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 5px 10px; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><strong>Background and Purpose:</strong> Parkinson&rsquo;s disease (PD) is a progressive neurodegenerative disorder characterized by motor symptoms, including bradykinesia, muscular rigidity, resting tremor, and gait and balance disturbances. Although pharmacological treatment, particularly dopaminergic therapy, remains the cornerstone of symptom management, optimal control of motor symptoms is not achieved in some patients, and treatment response may decline over time. Repetitive transcranial magnetic stimulation (rTMS) has attracted increasing attention as a non-invasive method for modulating cortical activity. The present case report aimed to describe changes in motor symptoms following a course of rTMS in a patient with Parkinson&rsquo;s disease.<br> <strong>Methods:</strong> This study was conducted as a case report. An 82-year-old male patient with a 5-year history of Parkinson&rsquo;s disease presented with tremor, bradykinesia accompanied by gait disturbance, and impaired balance. The patient was assessed using the Movement Disorder Society&ndash;Unified Parkinson&rsquo;s Disease Rating Scale (MDS-UPDRS; Goetz et al., 2008). The patient was receiving pharmacological treatment before the intervention, and his medication regimen remained unchanged throughout the intervention period. The patient received 20 sessions of repetitive transcranial magnetic stimulation over a 10-week period. Stimulation was administered over the primary motor cortex (M1).<br> <strong>Results:</strong> Following completion of the treatment course, improvements in the patient&rsquo;s motor symptoms were observed. The MDS-UPDRS Part III score decreased from 41 at baseline to 18 after the intervention, representing a 56.1% reduction in the motor examination score. Improvements were also observed in tremor, bradykinesia, muscular rigidity, gait, balance, and upper-limb function. The observed improvements remained stable during the 3-month follow-up period. No adverse events were reported during the treatment period.<br> <strong>Conclusion:</strong> In this patient with Parkinson&rsquo;s disease, a course of rTMS was associated with improvements in motor symptom measures. This case suggests that rTMS may represent a potentially useful non-invasive adjunctive intervention for the management of motor symptoms in Parkinson&rsquo;s disease. However, further controlled studies with larger samples are required to determine the efficacy, durability, and optimal parameters of rTMS for motor symptoms in Parkinson&rsquo;s disease.</span></div> Case report,Motor symptoms,Parkinson’s disease,Repetitive Transcranial Magnetic Stimulation (rTMS), 93 99 http://jcsnp.ir/browse.php?a_code=A-10-515-1&slc_lang=fa&sid=1 Saman Heydari سامان حیدری samanheydari@ggmmaail.com 10031947532846001021 10031947532846001021 No PhD in Biomedical Engineering, Shahed University, Tehran, Iran دانش آموخته دکترای تخصصی مهندسی پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران Seyedeh Sajedeh Marashi سیده ساجده مرعشی marashi@ggmail.com 10031947532846001022 10031947532846001022 Yes Neurology Fellow, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانش آموخته فوق تخصص مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Hamid Noorollahi Moghadam حمید نورالهی مقدم 10031947532846001023 10031947532846001023 No Neurologist, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانش آموخته تخصص مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران