دوره 3، شماره 3 - ( تابستان 1402 )
جلد 3 شماره 3 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: مراحل انجام پژوهش با مجوز سازمان مرکزی علوم پزشکی رفسن
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mirzaei A, Nejadi M. The effectiveness of neurofeedback training on death anxiety and cognitive flexibility in cancer patients. J Clin Sport Neuropsychol 2023; 3 (3) : 1
URL: http://jcsnp.ir/article-1-40-fa.html
URL: http://jcsnp.ir/article-1-40-fa.html
میرزایی انیس، نژادی مریم. اثربخشی آموزش پسخوراند عصبی بر میزان اضطراب مرگ و انعطاف‌پذیری شناختی افراد مبتلا به سرطان. عصب‌روانشناسی بالینی ورزشی. 1402; 3 (3)
انیس میرزایی*1 
، مریم نژادی2
، مریم نژادی2
1- دانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی شناختی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران.
2- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران.
چکیده: (1975 مشاهده)
زمینه و هدف: سرطان به عنوان یک بیماری جسمی مزمن مشکلات بسیاری برای افراد به‌وجود می‌آورد. در بین موارد سلامت روان، اضطراب و از موارد شناختی، انعطاف‌پذیری شناختی تا حدی مختل می‌شوند. در مطالعه حاضر از روش پسخوراند عصبی به عنوان روشی غیرتهاجمی برای بهبود موارد ذکر شده استفاده شد. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش پسخوراند عصبی بر میزان اضطراب مرگ و انعطاف‌پذیری شناختی افراد مبتلا به سرطان بود.
روش: روش پژوهش حاضر، شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون، پیگیری در دو گروه، آزمایش و گواه با گمارش تصادفی بود. شرکت‌کنندگان شامل ۳۲ فرد مبتلا به سرطان پستان و تخمدان تحت شیمی درمانی شهرستان رفسنجان در سال ۱۴۰۰ بود که با پرسشنامه‌های مقیاس اضطراب مرگ (تمپلر، ۱۹۷۰) و انعطاف‌پذیری شناختی (دنیس و همکاران، ۲۰۱۰) در پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری ارزیابی شدند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس در نسخه ۲۱ نرم‌افزار SPSS تحلیل شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که روش پسخوراند عصبی برای بیماران سرطانی گروه آزمایش در پس‌آزمون و پیگیری برای بهبود اضطراب مرگ و انعطاف‌پذیری شناختی اثربخش بوده است.
نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که آموزش پسخوراند عصبی در کاهش اضطراب مرگ و افزایش مهارت انعطاف‌پذیری شناختی مؤثر بوده و درمانگران می‌تواند از این روش استفاده کنند.
روش: روش پژوهش حاضر، شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون، پیگیری در دو گروه، آزمایش و گواه با گمارش تصادفی بود. شرکت‌کنندگان شامل ۳۲ فرد مبتلا به سرطان پستان و تخمدان تحت شیمی درمانی شهرستان رفسنجان در سال ۱۴۰۰ بود که با پرسشنامه‌های مقیاس اضطراب مرگ (تمپلر، ۱۹۷۰) و انعطاف‌پذیری شناختی (دنیس و همکاران، ۲۰۱۰) در پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری ارزیابی شدند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس در نسخه ۲۱ نرم‌افزار SPSS تحلیل شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که روش پسخوراند عصبی برای بیماران سرطانی گروه آزمایش در پس‌آزمون و پیگیری برای بهبود اضطراب مرگ و انعطاف‌پذیری شناختی اثربخش بوده است.
نتیجه‌گیری: براساس نتایج پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که آموزش پسخوراند عصبی در کاهش اضطراب مرگ و افزایش مهارت انعطاف‌پذیری شناختی مؤثر بوده و درمانگران می‌تواند از این روش استفاده کنند.
شماره‌ی مقاله: 1
واژه‌های کلیدی: اضطراب مرگ [MeSH]، انعطاف‌پذیری شناختی [MeSH]، پسخوراند عصبی [MeSH]، سرطان، افراد مبتلا به [MeSH]
نوع مطالعه: كاربردی |
موضوع مقاله:
عصب روانشناسی
دریافت: 1402/2/11 | پذیرش: 1402/4/27 | انتشار: 1402/5/10
دریافت: 1402/2/11 | پذیرش: 1402/4/27 | انتشار: 1402/5/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
